این شتر به دلیل قدرت تحمل زمستان سرد و راهپیمایی طولانی‌مدت در باربری عشایر مورداستفاده قرار می‌گیرد و تنها تغذیه آن از خاری به نام «قانقا» است.

هر چند به ندرت از گوشت شتر استفاده می‌شود اما در این منطقه به گفته یکی از اهالی روستای آلوارس محل پرورش شتر وجود ندارد.

شتر در مدت کوتاهی زادوولد می‌کند اما مکان مشخصی که بتوان آن‌ها را پرورش داد در این منطقه وجود ندارد.

این در حالی است که شتر دوکوهانه از گذشته توسط عشایر شاهسون پرورش می‌یافت و نقش کلیدی در حیات عشایر این منطقه دارد.