به گزارش دیدشهر، برای رفتن از مریوان به سمت پاوه دو راه دارید. یک راه که طولانی‌‌‌تر است از مسیر سروآباد و پالنگان می‌‌‌گذرد. در این مسیر از کنار روستاهای پلکانی اورامانات می‌‌‌گذرید که هر ساله تعداد زیادی از گردشگران را به این منطقه می‌‌‌کشانند. با این حال ما گزینه دوم را انتخاب کردیم که از گردنه ژالانه می‌‌‌گذشت و نزدیک‌‌‌‌‌‌تر بود.

در کمتر جایی از این مسیر گاردریل وجود دارد‌‌‌، عرض جاده هم چندان زیاد نیست. در بالاترین مناطق ارتفاع برف کنار جاده از دو متر تجاوز می‌کند‌‌‌، همین موضوع باعث می‌شود در بخش‌‌‌های عریض ماشین‌‌‌های گردشگران توقف کنند و عکس‌‌‌های یادگاری با برف بهاری بگیرند. در بالاترین نقطه‌‌‌های این گردنه هم می‌توان کردستان عراق را مشاهده کرد.

در این ارتفاع قهوه‌‌‌خانه‌‌‌ای قرار گرفته که در آن کباب چنجه سرو می‌کند و ماشین‌‌‌های زیادی را کنار آن می‌‌‌بینید که پارک کرده‌‌‌اند.

از آنجا که رسیدن به گردنه به معنای رسیدن به نهایت ارتفاع است‌‌‌، پس از آن با جاده‌‌‌ای پرپیچ و پر شیب، ‌‌‌ ارتفاع کم می‌‌‌کنید. ما هم ارتفاع کم کردیم و در مسیر رفتن به پاوه تصمیم گرفتیم سری به روستای هجیج بزنیم.

ادامه مسیر از گردنه به سمت پاوه همچنان با سربالایی و سرازیری‌‌‌های زیادی همراه است و از دامنه کوه می‌‌‌گذرد که در اردیبهشت نهایت زیبایی خود را دارد.

پاوه شهری است که مانند دیگر شهرها و روستاهای این منطقه پلکانی است‌‌‌، با این حال در یکی دو دهه اخیر حجم بلندمرتبه‌سازی در آن بالا رفته است. در این شهر برخی گردشگران ترجیح می‌دهند به بازارچه مرزی سر بزنند و از آنجا خرید کنند.

برنامه ما این بود که از پاوه به سمت کرمانشاه رفته و در این مسیر سری هم به شهر جوانرود بزنیم. شهری که بازارچه مرزی دارد و در عین حال غار قوری قلعه در حوالی آن قرار گرفته است.