گز بلداجی طعمی متفاوت دارد. درختان انگبین در این منطقه کوهستانی و سرد، طعم منحصر به فردی دارند و این همان علت معروفیت گز بلداجی در ایران است که شهرت جهانی هم پیداکرده و به کشور‌های دیگر صادر می‌شود.

قدم به قدم مغازه‌های گزفروشی در دوطرف خیابان اصلی شهر وجود دارد. یک بسته گز مرغوب با توجه به وزن و میزان پسته به‌کار رفته را می‌توانید با انواع قیمت بخرید. ما هم یک بسته گز خریدیم تا در فرصت مناسب مزه‌اش را امتحان کنیم؛ البته در همان ماشین و بدون چای نصف بسته را خوردیم؛ لطافتی خاص در طعم و مزه‌اش دارد. مردم این شهر به زبان ترکی صحبت می‌کنند و به روایتی بلداجی به معنای خدای زمین در این زبان است.

کمی جلوتر از بلداجی تالاب چغاخور را سمت راست جاده دیدیم.

این تالاب در ارتفاع ۲۱۰۰ متری کوهستان مرکزی زاگرس و در دامنه کوه‌های کلار قرار دارد و یکی از زیستگاه‌های مهم برای پرندگان آبزی محسوب می‌شود که در کنوانسیون رامسر که فهرستی از تالاب‌های مهم جهان است، ثبت شده است.

بهترین زمان سفر به تالاب چغاخور فصل بهار و در تابستان محل استراحت عشایر بختیاری است.

خورشید به لبه کوه رسیده و شراره‌های قرمزش را روی تالاب ریخته بود. فرصتی کوتاه داشتیم تا جلوه‌ای دیگر از زیبایی طبیعت را ببینیم و تا غروب خورشید آنجا ماندیم.