طی این برنامه ژئوپارک هایی که از نظر توسعه، مدیریت بهره‌‌برداری، حفاظت و دیگر پارامترهای مورد نظر یونسکو دچار ضعف شوند و پیشرفتی نداشته باشند، ابتدا کارت زرد دریافت می‌کنند و دو سال مهلت اصلاح شرایط به آنها داده می‌شود و پس از دو سال یا موفق به دریافت کارت سبز و تایید برای چهار سال آینده می‌شوند یا در صورت عدم پیشرفت در ضرب‌الاجل معین کارت قرمز دریافت می‌کنند و از فهرست یونسکو حذف می‌شوند.

بر این اساس ثبت ژئوپارک‌ها و حفظ ژئوپارک در فهرست یونسکو کاری دشوار و طولانی و مدیریتی قدرتمند نیاز دارد، اما یک ژئوپارک در صورت موفقیت، می‌تواند باعث فقرزدایی منطقه‌‌ای، حفظ طبیعت و ارتقای فرهنگی و علمی افراد محلی و گردشگران شود.

پروفسور ترنتان ون با بیان اینکه در بررسی ژئوپارک‌‌ها فقط مباحث زمین‌‌شناسی مدنظر نیست، اظهار کرد: درک درست از زمین‌‌شناسی و نحوه شکل‌‌گیری یک ژئوپارک به تنهایی در تثبیت و ورود آن به شبکه جهانی ژئوپارک‌‌ها کافی نیست بلکه توانایی منطقه در توسعه معیشت محلی، شناخت رسوم و احیای جوامع محلی و استفاده از ظرفیت‌‌ جامعه محلی از عوامل مهم برای دستیابی به این امتیاز است. وی یادآور شد: شورای عالی ژئوپارک‌‌های جهانی یونسکو مخالف هیچ نوع فعالیت اقتصادی و صنعتی نیست بلکه از تمام فعالیت‌‌ها و حتی فعالیت‌‌های معدنی در چارچوب حفظ طبیعت و چشم‌‌اندازهای زمین‌‌شناسی حمایت می‌کند.