به گزارش دیدشهر، این قلعه مانند قلعه های دیگر نیست و هیچ حصار و دیواری دور آن کشیده نشده است.

این قلعه به صورت گرد و مدور می باشد که ارتفاع آن در پائین ترین نقطه بالغ بر ۳۰ متر ارتفاع می باشد. هرچه به قله نزدیک تر می شویم ارتفاع دیوار یا ستون سنگی نیز کمتر می شود و تنها در یک قسمت به بالای قلعه راه دارد . در قسمت بالای قاطر قالاسی آب انبار سنگی وجود دارد که در آن آب ذخیره می شد و در دراز مدت از آب آن استفاده می کردند. این قلعه طوری است که فقط از یک طرف راه برای ورود به آن وجود دارد.

از نیاکان خود شنیده ام که راهزنان در این قلعه دیده بانی می کردند و اگر از جاده عشایری و یا کاروانی رفت و آمد می کردند اموال آنها را به غارت می بردند.

این قلعه در بالاترین نقطه نسبت به نقاط دیگر و کوه های اطراف آن قرار دارد و تمامی نقاط ، از سمت جنوب تا دامنه های کوه سبلان و از سمت شمال تا قسمت هایی از دشت مغان دید کافی دارد. برای اینکه کاروان و یا عشایر به راهزنان در قاطر قالاسی مشکوک نشوند ، راهزنان ابداعاتی از خود نشان می دادند.
آنها پالتو و یا کت خود را به چوب می بستند و به شکل یک عقاب در می آوردند و از بالای قلعه به پائین پرتاب می کردند، و به دنبال آن یک کاسه ماست رها می کردند.

کاروان احساس می کردند که عقاب به پرواز درآمد ، وجود عقاب در بالای قلعه حکم این داشت که کسی و یا راهزنی در آن محل وجود ندارد. کاروان با اطمینان کامل راه خود را ادامه می داد ، غافل از اینکه راهزنان در آن محل نقشه ای کشیده و در کمین آنها نشسته است.