آرتروز زانو در پی ساییدگی غضروفی که مفصل زانو را محافظت میکند، رخ میدهد.
یکی از رایجترین مشکلات اسکلتی عضلانی بعد از کمردرد امراض مختلف زانو میباشد به طوری که افراد مختلف در سنین مختلف به نوعی درگیر این عارضه هستند. عواملی مختلفی مانند آسیب دیدگی در هنگام ورزش و یا از بین رفتن غضروف بین مفاصل موجب بروز درد در زانو هستند. تا به امروز روشهای مختلفی برای درمان درد زانو ارائه شده اند که هرکدام از آنها مزایا و معایب خاص خود را داشته اند. این مقاله به بررسی یکی از روش های درمانی جدید برای از بین بردن درد زانو میپردازیم.
همانطور که میدانید آرتروز زانو، عارضه ای بسیار رایج است، به خصوص با افزایش سن نیز احتمال ابتلا به آن افزایش پیدا میکند. آرتروز زانو در پی ساییدگی غضروفی که مفصل زانو را محافظت میکند، رخ میدهد. این ساییدگی ممکن است با افزایش سن فرد یا به دلیل آسیب های قبلی یا فشارهای دیگر روی مفاصل زانو اتفاق بیفتد.
اگرچه هیچ درمانی برای آرتروز وجود ندارد، اما می توانید با بهره گیری از روش هایی، درد ناشی از آرتروز را تسکین دهید. پزشک، احتمالا مسکن هایی مانند استامینوفن، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (مانند آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن) یا حتی داروهای مخدر را برایتان تجویز کند. اما استفاده طولانی مدت از این داروها در برخی از افراد می تواند منجر به بروز عوارض جانبی جدی شود.
برخی از افراد نیز برای تسکین زانو درد خود از استروئید استفاده می کنند. اما در صورت استفاده طولانی مدت، استروئیدها نیزعوارض جانبی خواهند داشت.
زمانی که دارو و فیزیوتراپی موجب تسکین درد بیمار نشود، جراحی تعویض کامل مفصل زانو آخرین راه حل آن است. اما این جراحی برای همه بیماران مناسب نیست. برخی از افراد به دلیل سن بالا یا شرایط دیگر، نباید تحت این جراحی قرار بگیرند.
محققان به دنبال راه های جدیدی برای درمان آرتروز زانو هستند. برخی از روش هایی که آنها امتحان می کنند شامل موارد زیر است:
تزریق هیالورونیک اسید یا هیالورونات
این تزریق، که به عنوان تزریق مکملهای ویسکوز نیز شناخته میشود، بمنظور بازگرداندن مایع سینوویال، که یک ماده لغزنده است و به روان شدن مفاصل کمک میکند، انجام میشود.
یکی از اجزای اصلی مایع سینوویال، هیالورونات نام دارد. بیش از ۲۰ سال است که پزشکان، تزریق مستقیم هیالورونات به مفصل زانو را انجام میدهند تا تحرک مفاصل زانو را بازگردانند و درد این ناحیه را مهار کنند.
تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)
در این درمان، پزشک از خون شما نمونه برداری می کند و آن را در دستگاهی به نام سانتریفیوژ قرار میدهد تا پلاکت ها و پلاسمای خون از هم جدا شوند. هنگامی که این مخلوط فوق غلیظ به مفصل تزریق می شود، حاوی موادی است که می تواند باعث بهبودی و تسکین درد شود.
علیرغم محبوبیت این روش در بین برخی از ورزشکاران برجسته، تاثیر تزریق پی آر پی هنوز از نظر علمی ثابت نشده است و از طرفی این تزریق، فرمولاسیون متفاوتی نیز دارد.
تزریق پی آر پی، درمانی است که به دلیل استاندارد نبودن دوز و فرمول آماده سازی، چندان توصیه نمی شود.
تزریق پی آر پی همچنین برای درمان بسیاری از آسیبها و عارضه های زانو از جمله پارگی منیسک زانو نیز آزمایش شده است و نتایج آن نیز مثبت بوده است، اما نتایج و اثرگذاری این تزریق هنوز قطعی نیستند.
سلولهای بنیادی مزانشیمی (MSCs)
مغز استخوان انسان، این نوع سلول ها را می سازد. آنها می توانند به بافت های جدید از جمله غضروف تبدیل شوند. با جمع آوری این سلول ها و تزریق آن ها به مفصل زانو، این امید وجود دارد که این سلول ها، غضروف های جدید را به وجود آورند و التهاب را کاهش دهند.
این روش درمانی بسیار نوین است و آزمایشات بالینی روی اثرگذاری آن، در حال انجام است. اما بیشتر مطالعات این حوزه هنوز نوپا هستند.
طی مطالعاتی که در سال ۲۰۱۶ انجام شد، این نتیجه حاصل گشت که درمانهای مبتنی بر سلولهای بنیادی مزانشیمی، پتانسیل درمانی بالایی دارند. اما مطالعات بیشتری در این حوزه باید انجام شود تا مشخص شود که چگونه میتوان از این روش به بهترین شکل استفاده کرد و اینکه این روش تا چه اندازه میتواند در درمان بیماری ها، موثر واقع شود. لازم به ذکر است که این روش درمانی، هزینه های گزافی دارد.
تزریق بوتاکس
بوتولینوم سمی است که توسط باکتری کلستریدیوم بوتولینوم ساخته می شود. از آنجایی که این سم می تواند سلول های عصبی را غیر فعال کند، پزشکان می توانند از آن برای کاهش اسپاسم عضلانی استفاده کنند.
برخی از پزشکان از بوتولینوم برای کمک به درمان درد مفاصل استفاده می کنند. تئوری این درمان، این است که میتواند برای همیشه اعصاب را غیر فعال کند و درد را تسکین دهد. اما بر ساختار زانو تاثیری نخواهد داشت.
آیا این روش درمانی اثر گذار است؟ مروری بر ۱۶ تحقیق منتشر شده در سال ۲۰۱۶ ، نتایج متناقضی ارائه میدهد. از طرفی، مطالعات محدودی در این حوزه صورت گرفته است.
کاشت کندروسیت اتولوگ در زانو
این درمان، روشی برای ترمیم جراحات است که می تواند منجر به آرتروز شود. این روش شامل جمع آوری سلول های تشکیل دهنده غضروف از مفاصل شما، رشد سلول ها در آزمایشگاه و سپس تزریق دوباره این سلول ها به زانو است.
این روش که در دهه ۱۹۸۰، در سوئد اختراع شد، در زمینه ی ارتوپدی بسیار رایج شده است. در این روش که به نام Maci شناخته میشود، سلول هایی که برای رشد غضروف جدید طراحی شده اند، داخل ساختاری قابل حل قرار گرفته و در داخل زانو کشت میشوند.
در مطالعهای که روی ۱۴۴ بیماری که با روش کاشت کندروسیت اتولوگ در زانو تحت درمان بودند انجام شد، بیش از ۸۷٪ از این بیماران در طی ۲ سال علائم بهبودی داشتند، در مقابل آن، میزان بهبودی بیمارانی که یک جراحی متفاوت به نام میکروفرکچر را انجام داده بودند، ۶۸٪ بود .
کنسانتره آسپیرات مغز استخوان
این روش درمانی، ماهیتی شبیه به درمان با سلول های بنیادی مزانشیمی دارد. متخصصان سلول های مغز استخوان را می گیرند و از آنها برای تحریک روند بهبودی داخل زانو استفاده می کنند.
مزیت این روش، این است که مغز استخوان ممکن است راحتتر از سلولهای بنیادی مزانشیمی به دست آید و همچنین حاوی مواد دیگری است که در رشد مجدد غضروفها و رفع التهاب نقش دارند.
در حالی که این روش درمانی هنوز یک رویکرد نوپا محسوب میشود، اما نتایج کلی طی ۱۱ نمونه تحقیق، خبر از نتایج حد خوب تا عالی میدهد. محققان خاطرنشان کردند که برخی از این آزمایشها سختتر از بقیه بودند. بنابراین توصیه میشود که با احتیاط از این روش درمانی استفاده شود، زیرا این روش هنوز جنبه های ناشناخته ی متعددی دارد.
فرسایش فرکانس رادیویی سرد
این یک روش تجربی دیگر برای درمان درد است. هدف آن غیر فعال سازی از طریق گرمایش عصبی است که باعث درد می شوند. “خنک سازی ” نیز راهی برای کنترل سرعت گرم شدن است. در حالی که امروزه تبلیغات زیادی در مورد این روش درمانی میشود، اما مطالعات کافی در مورد اثرگذاری آن انجام نشده است.
روش های رایج درمان آرتروز زانو
توجه داشته باشید که حتی با انجام این روش های جدید، استئوآرتریت را نمی توان معکوس کرد، اما این روش های آزمایش شده برای درمان آرتروز زانو، مطمئن ترین راه ها برای درمان این بیماری هستند.
داروها
داروهایی که می توانند برای تسکین درد آرتروز و کاهش التهاب زانو، مصرف شوند.
فیزیوتراپی
فیزیوتراپیست می تواند تمریناتی را برای تقویت عضلات اطراف مفاصل، افزایش انعطاف پذیری و کاهش درد به شما آموزش دهد. ورزش ملایم و منظمی که به تنهایی انجام می دهید، مانند شنا یا پیاده روی، می تواند به همان اندازه موثر باشد.
فیزیوتراپیست همچنین می تواند به شما کمک کند تا راه هایی را برای انجام کارهای روزمره بدون وارد کردن فشار اضافی به مفاصلی که درد دارند، بیابید. به عنوان مثال، در صورت ابتلا به آرتروز زانو، استفاده از یک نیمکت حین حمام کردن، می تواند به تسکین درد ناشی از ایستادن کمک کند.
تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS)
این روش از یک جریان الکتریکی با ولتاژ پایین برای تسکین درد استفاده می کند. این درمان، تسکین کوتاه مدتی را برای برخی از افراد مبتلا به آرتروز زانو و لگن ارائه میدهد.
تزریق کورتیزون
تزریق کورتیکواستروئید به مفصل ممکن است درد را برای چند هفته تسکین دهد. پزشک ناحیه اطراف مفصل را بی حس می کند، سپس یک سوزن را در فضای داخل مفصل قرار می دهد و دارو را تزریق می کند. تعداد تزریقهای کورتیزون که میتوانید هر سال دریافت کنید، معمولاً به سه یا چهار تزریق محدود میشود، زیرا این دارو میتواند به مرور زمان آسیب مفاصل را بدتر کند.
تعویض مفصل
در جراحی تعویض مفصل، جراح سطوح آسیب دیده مفصل را برمی دارد و با قطعات پلاستیکی و فلزی جایگزین می کند. خطرات جراحی، شامل عفونت و لخته شدن خون میشود. مفاصل مصنوعی ممکن است فرسوده یا شل شوند و در نهایت ممکن است نیاز به تعویض مجدد داشته باشند.


