تالاب پته خور نمین را بدلیل اینکه محلی دنج جهت برای استراحت و زمستان گذرانی پرندگان مهاجر بوده در این مکان شکار ممنوع شده است.
تالاب پته خور نمین بدلیل دشتی بودن در این منطقه شکار ممنوع است.
به گزارش دیدشهر(didshahr.ir)، تالاب پتهخور با مساحت چهار هزار و ۴۰۰ هکتار، تالابی طبیعی است که در محدوده شرق استان اردبیل، شهرستان نمین در روستای پتهخور قرار دارد.
علاوه بر هوایی مطبوع و دلنشین، تماشای پرندگانی که برای استراحت در فصل سرما به این تالاب پناه میبرند و پرواز دسته جمعی آنها بر روی تالاب، پتهخور را به یک قطب گردشگری تبدیل کردهاند.
این تالاب به دلایلی از قبیل ارزشهای زیستگاهی و اکوتوریستی، حضور پرندگان مهاجر با اهمیت بینالمللی و تامین معیشت جوامع محلی از تالابهای مهم طبیعی استان محسوب میشود و حفاظت از آن از مسائل مهم به شمار میرود.
تالاب شکار ممنوع پتهخور در طبقهبندی تالابهای ایران جزو تالابهای دشتی سیلابی محسوب بوده که از به هم پیوستن سرشاخههای قرهسو حاصل میشود.
این تالاب در واقع شامل سه آب بندان طبیعی است که حاصل زهکشی رودخانه قره سو می باشد.
در بهار سال های پر آبی و پر بارش، با نفوذ رودخانه قره سو به آببندان طبیعی فوق که در اصطلاح محلی گوبی نامیده می شود به همدیگر متصل شده و تالاب واحدی را تحت نام پته خور تشکیل می دهند.
زمستان گذرانی پرندگان در تالاب پته خور نمین
بعنوان محلی دنج جهت استراحت و زمستان گذرانی پرندگان مهاجر که عمدتا از شمال و شمال غربی (سیبری و شمال اروپا) به منطقه مهاجرت می کنند به حساب می آید.
با توجه به اینکه تالاب پتهخور به عنوان سایت استراحتگاهی پرندگان مهاجر آبزی و کنار آبزی و نیز زیستگاه فصلی گونههای پرندگان شکاری از جمله بالابان و شاهین محسوب میشود از اهمیت و جایگاه ویژهای برخوردار است.
پته خور نمین مناسبترین مکان زیستگاه درنای سیبری
این تالاب بهعنوان مناسبترین زیستگاه گونه مهاجر و در حال انقراض درنای سیبری شناخته میشود.
درنای سیبری از نظر مقررات بین المللی تحت حفاظت بوده و مشمول ضمیمه ۱ CITIES و از نظر مقررات IUCN جزء گونه های به شدت در معرض انقراض می باشد.
این پرنده در مسیر مهاجرت ، توفقگاه های استراحتی کوتاه مدت دارد که بر حسب مورد ،ممکن است در ایران ، لوندویل در شهرستان آستارا یا تالاب پته خور در استان اردبیل باشد.
در ردیابی ماهواره ای مهاجرت درنای سیبری در ماه مارس ۱۹۹۶ میلادی که توسط کارشناس اعزامی سازمان بین المللی حمایت از درنای سیبری و با همکاری سازمان حفاظت محیط زیست انجام شده، برای اولین بار درنای سیبری در ۸ مارس سال ۱۹۹۶ در تالاب پته خور مشاهده شده است.
اهمیت تالاب پته خور نمین
به عنوان زیستگاه بسیاری از گونه های حیات وحش گیاهی و جانوری به خصوص پرندگان مهاجر محسوب می شوند.
آبزیان به ویژه ماهیان بومی منطقه جهت تکثیر و تکمیل چرخه زندگیشان وابستگی زیادی به تالاب دارند.
بقا و ادامه حیات بسیاری از گونه های کمیاب و در معرض خطر انقراض پرندگان آبزی نظیر درنای سیبری به تالاب وابسته است.
بعنوان کنترل کننده سیلاب در منطقه بوده و از جاری شدن سیل جلوگیری می کند.
نگهداری مواد مغذی گیاهی از جمله فسفر و ازت، در تالاب و از این جهت ذخیره کننده مواد غذایی محسوب می شود.
در تثبیت میکروکلیمای منطقه نقش اساسی دارد.
برداشت و صید آبزیان و پرندگان از ارزشهای اقتصادی تالاب می باشد.
به عنوان منطقه گردشگری دارای ارزشهای اکوتوریستی در استان می باشد و برای منطقه درآمد زا می باشد.
تالاب باعث حفظ تنوع زیستی در منطقه می گردد.
می تواند به عنوان یک محیط طبیعی با گونه های گیاهی و جانوری متنوع جهت آموزش دانش آموزان و دانشجویان منطقه در نظر گرفته شود.
این تالاب بنا به اظهار کارشناس مرکز تحقیقات درنای سیبری ، مناسبترین زیستگاه جهت استراحت موقت این گونه به شمار میرود.


